Naar het hoogste punt van Europa: Mount Elbrus


Je zou niet de eerste bergklimmer zijn die eens vloekt omdat Mount Elbrus de hoogste berg van Europa is, en niet Mont Blanc zoals wel eens wordt geclaimd. De berg is dan ook gelegen in een van de gevaarlijkste gebieden van Europa: de Kaukasus. Ook ikzelf vloekte toen ik mijn ambitie voor de Seven Summits uitsprak en dat betekende dat ik mijn vlucht naar Rusland mocht boeken.

Terskol
Na een paar dagen tussenpauze te hebben genomen in de hoofdstad Moskou, neem ik een binnenlandse vlucht naar Mineralny Vody, waar ik wordt opgepikt om richting Terskol te trekken, gelegen aan de voet van de Elbrus. Dat we door een gevaarlijk gebied rijden wordt al snel duidelijk als we voor de zoveelste keer bij een controlepost stoppen en een gewapende militair door het raam van de wagen tuurt. Uiteindelijk geraken we zonder problemen in Terskol. Diezelfde dag nog klimmen we naar Terskol Peak, een nabijgelegen viewpoint die ons een eerste uitzicht op de berg verschaft en onze acclimatisatie tegelijk versnelt.

Containers als basiskamp
Onze echte beklimming begint echter pas de volgende dag als we de kabellift nemen naar ons basiskamp op de Elbrus. Een kamp dat in feite uit niets meer bestaat dan een paar bij elkaar gezette scheepscontainers bevestigt al gauw mijn vermoeden dat de beklimmingen van Elbrus in Rusland allesbehalve goed georganiseerd zijn. Honderd meter lager staan immers een reeks olievaten die evenzeer als kamp dienen terwijl honderd meter hoger de restanten zijn gelegen van een uitgebrand kamp. Dit zijn de enige mogelijkheden van basiskamp op de volledige berg. Dat terwijl er nog 1900 meter moet overwonnen worden.

Containers als basiskamp Mount Elbrus
Commercieel gedoe
Zelfs op de Kilimanjaro in Afrika beseffen ze maar al te goed dat 1900 meter overwinnen niet kan zonder nog een tussenkamp. Hier op de Elbrus hebben ze daar een andere oplossing voor. Als we twee dagen later, na een extra acclimatisatieklim en een rustdag, voor een keuze worden gezet, lijkt de gids al beslist te hebben. ‘1900 meter klimmen op onze summit day is te veel en geeft ons maar weinig kans om de top te bereiken.’, zo stelt hij. ‘Echter, we kunnen een snowcat huren die ons brengt tot 4800 meter, zo’n 800 hoogtemeters van de top.’ Prijskaartje: 500 dollar. Hoewel ik weigerachtig sta om een berg op die manier te beklimmen kan ik niet anders dan toegeven. Weggesmeten geld, zo blijkt de volgende morgen als onze gids niet wil vertrekken door het stormweer. ‘Morgen nog een kans.’, zo stelt hij. Maar je kan het al raden, opnieuw mogen we geld neerleggen om een snowcat te huren. ‘We kunnen onze kansen flink verhogen door 1000 dollar te betalen en ons te laten voeren tot 5100 meter hoogte’, moedigt onze gids ons aan. Ik ben de enige die weiger de Elbrus te bedwingen terwijl we slechts 500 meter moeten klimmen. Dit gaat niet meer om de klimsport, maar om commercieel gedoe, zo vind ik. Ik krijg gelijk, maar het mag niet baten. De volgende ochtend blijft de sneeuwstorm ons verhinderen te top te halen en met een ontgoochelend gevoel vlieg ik twee dagen later terug naar Moskou. Zonder de Elbrus te hebben bedwongen.

Het slechte weer die er woedde op de berg zorgde ervoor dat ik mijn doel niet haalde. Toch is mijn reis naar Rusland een van mijn meest bijzondere reiservaringen geweest. Net daarom ben ik vastbesloten om ooit nog terug te keren naar deze regio om een tweede poging te wagen.
Dempsey Cappelle, blog "Dagboek van een avonturier"
Copyright © 2016-2017 T1cket, LLC. All rights reserved.
Op basis van het contract №D16-803 van 14 juni 2016.